பக்கம்:ஐங்குறு நூறு-மூலமும், உரையும்.pdf/223

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


202 ஐங்குறுநூறு மூலமும் (முதலாவது இனி கின் பெண்டிர் தாயரும் குறிபரு மாயினும், எம் போற் புதல்வர்ப் பயந்து பயன்படும் கற்புச்சிறப் பிலர் என்றற்குச் சேய்பயர்கனம் ' என்றும், மகப்பேற்ருல் மேனி தளர்த்தேமாயினும், வழிபாட்டுமுறையிற் குன்றிற் றிலேம் என்றற்கு, பேஎப்அனேயம்' என்றும் கூறினுள் என்றும், பின்னிலை முனியாதது போய் என்பதற்கு, ' களிறுபடப் பொருத, பெரும்புண் ணுறுநர்க்குப் பேஎய் போலப் பின்னிலை முனியா நம்வயின் ' (நற். 349) என்றும் கூறுவர். பழனப் பன்மீனே யுண்ட நாரை தங்குதற்குக் கழனி மருதின் சென்னி யாதாரமானது போல, பரத்தையர் நலனே நுகர்ந்த நீ, அவர்பால் கெடிதுதங்குதற்கு, யாம் சேய் பயந்தமை யாதாசமாயிற்று என உடனுறையாகிய உள் ளுறையுவமம் கொள்க. மெய்ப்பாடு : வெகுளி. பயன் : புலத்தல். பேஎ, யனையம் யாஞ்சே பயந்தனை சென்மே என்பது பாடமாயின், யாம் பேயினை ஒத்தேம் ; நீ தழுவுதற்குரிய சிவந்த ஏற்றினேப் பெற்றன ; நீ இனிச் செல்க என்று பொருளாம். சண்டு, G= என்றது, புதல்வனேக் குறித்த தாயின், கின் புதல்வனும், "தந்தையர் ஒப்பர் மக்கள்” (பொ. 147) என்பதனுல், தாயாகிய என்பால் அன்பின்றி நீங்குவன் என்றும், பரத்தையரைக் குறிக்குமாயின், அவர் பாற் செல்க என்றும் ஆம். (0)