பக்கம்:புத்தரின் போதனைகள்.pdf/20

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


4. தியானம் வெளியேயுள்ள பொருள் எதையும் பற்றிக் கவனியாமல், (புலன்களின் மூலம் ஏற்படும்) உணர்ச்சிகளையும் விட்டு, உலகப்பொருள் எதிலும் சம்பந்தமில்லாத தியானத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்போதுதான், ததாகதர்' நிம்மதியாக இருக்கிறார். ' + k, தியானத்திலிருந்து ஞானம் உதயமாகிறது. தியானமில்லாவிடில் ஞானம் குறைகிறது. ஆக்கமும் கேடும் வரக்கூடிய இந்த இரு வழிகளையும் அறிந்து, அறிவு பெருகும் வழியை மனிதன் மேற்கொள்வானாக. ' ++ எவன் தியானத்தின் முடிவான உபசாந்தியை அடைந்துள்ளானோ, எவன் பயத்தையும், பாசத்தையும், பாவத்தையும் ஒழித்து விட்டானோ, அவன் பிறவியாகிய முட்களைக் களைந்தெறிந்தவன், (பல கந்தங்களால் அமைந்த) இந்தச் சடலமே அவன் (எடுக்க நேர்ந்த) கடைசி உடம்பாம். ' + or ஐந்துவகைப் பாவனைகள் ள்ளன. முதலாவது பாவனை அன்பைத் தழுவிய மைத்திரீபாவனை: இதிலே, உங்களுடைய பகைவர்கள் ஸ்விட் எல்லோருடைய நன்மையையும் விரும்பி உங்கள் படிவம் ஒரு நிலைப்பட்டி ருக்கும்படி செய்துகொள்ள வேண்டும் இரண்டாவது பவலை கருணையைத் தழுவிய கருனா - பாவனை: இதிலே துயரப்படுகின்ற சகல ஜீவன்களையும் பற்றி எண்ணி, அவர்கள் துக்கங்களையும் கவலைகளையும் கற்பனை செய்து கண்டுகொண்டு, அதன் மூலம் அவர்களிடம் உள்ளத்தில் கருணை எழும்படி செய்துகொள்ள வேண்டும். மூன்றாவது பாவனை ஆனந்தத்தைத் தழுவிய முதித பாவனை: இதிலே மற்றவர்களுடைய இன்ப நலன்களைப் பற்றி எண்ணி, அவர்களுடைய ஆனந்தங்களோடு கலந்து இன்புற வேண்டும். " ததாகதர் - முன்னோர் வழியிலே செல்பவர் என்று பொருள் இங்கு புத்தர் புத்தர் பெருமான் தம்மைத் ததாகதர் என்று சொல்லிக் கொள்வது வழக்கம். ப. ராமஸ்வாமி / 21