பக்கம்:அண்ணாவின் பட்டமளிப்பு விழா உரைகள்.pdf/20

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


8 எண்ணம் கப்பிக்கொண்டிருந்த நிலை. இங்கு எவரும் இதற்கு முன்னர் நினைத்துப் பார்க்கமுடியாத அறிவுக்கலைகளே மேட்ை டார் வகுத்தளிக்கின்ருர் என்னும் உணர்வு மேலோங்கிய நிலையுடன் பல்கலைக்கழகம் நுழைந்தனர். அன்றைய நாட்களில் பயிற்சி தந்திட முனைந்தோரும் பரிதாப உணர்வுடனே பாடங் கற்பிக்க முற்பட்டனர். பிற நாட்டில் என்னென்ன கண்டனர் என்னும் வியப்புணர்ச் சிக்கே முதலிடம். நம்நாடு ஏதேது அறிந்திருந்தது என்பது பற்றிய கேள்விக்கு ஒதுக்கிடம். இந்நிலையில் வளர்ந்தன, பழம்பெரும் பல்கலைக் கழகங் கள். ஆண்டான், அடிமைக்கு அன்பு காரணமாக அறிவு வழங்கிடவும் வேலைக்கேற்ற ஆட்கள் பெற்றிடவும் அமைத் திட்ட இடங்கள் என்று அவை கருதப்பட்டன. அவற்றினிலே பயிற்சி பெற்றுப் பட்டம்பெற்ற அறி வாளரில் மிகப் பலரும் நடையாலும் உடையாலும் நாட்டத் தாலும், காம்பிறந்த நாட்டில் வாழுகின்ற வேற்று நாட்டு வடிவங்களாகத் தம்மை ஆக்கிக்கொண்டனர். அதிலே பெருமகிழ்வும் கண்டனர். நெடுங்காலம் இந்நிலை, இன்று அஃது பழங்கதை. மதுரைப் பல்கலைக்கழகம் அடிமைத்தளே அறுத்து, ஆளு தற்கு உரிமையும் தகுதியும் பெற்ருேம் நாம் என்னும் முழக்கமிட்டு விழித்தெழுந்த மக்கள் உலா வந்திடும் நாட் களிலே அமைந்துள்ளது. ஒளிபடைத்த கண் ணிய்ை வா! வா 1 வா ! ?? என்னும் பாரதியின் வீர அழைப்பு கேட்டு அணி அணியாய் வீரர்கள் திரண்டு வந்தனர். பிறகு எழுந்தது இந்தப் பல் கலைக்கழகம். நாட்டுக்கு விடுதலே கிடைத்தது மட்டுமின்றி, மனத் தளைகள் மெல்ல மெல்ல அறுபட்டிடும் நிலையையும் நாம் கண்டோம். அந்தச் சூழ்நிலையிலேயே இப்பல்கலைக்கழகங்