பக்கம்:அன்பு மாலை.pdf/74

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


36 8 அன்பு மாலை

பழுக்கின்ற கனிபோலக் கசியும் நெஞ்சன்:

பார்வையிலே ஒளிவைத்துப் பார்க்கும் ஐயன்:

ஒழுக்கமிலா வன்பரெலாம் துாற்று கின்ற

ஒருவன்தான் ராமசுரத் குமாராம் அண்ணல், 1 & 2

அழுக்கு உடையான் - அமுக்கேறிய உடையை அணிந்தவன். இழுது - நெய், வன்பர் - கொடியவர்.

பலகாலும் பயின்ருலும் நெஞ்சந் தன்னைப் பலவாறே அலையாமல் அடக்கு தற்கு

நிலைகாணுேம் என அஞ்சி மாழாந் தென்றும்

நினைந்துநினந் திடர்கொண்ட நண்பீர் வம்மின்: அலகேதும் இல்லாத கருணை யாளன்,

அவன்ராம சுரத்குமார் என்னும் அண்ணல்: சிலகாலம் கண்டீரேல் சாந்தி தந்தே

திகழ்விப்பான்: இது திண்ணம் திண்ணம் கண்டீர். 183

மாழாந்து மயங்கி. அலகு அளவு,

கானத்தை மிகவிரும்பிக் கேட்பான்; நல்ல கவிகளையே பாடுங்கால் உருகி நிற்பான்; பானத்தைப் பாலினையே வருவார்க் கெல்லாம்

பணிந்தருந்தி மிகவுகக்கும் செல்வன் கண்டீர்; ஞானத்தை இவன்பாலே பெறலாம் என்று

நண்ணுவார் தமக்கினிய அருள்செய் கின்ருன், சனத்தைப் போக்குகின்ற பெரிய யோகி -

இவன்ராம சுரத்குமார் என்பான் கண்டீர். 184

மாற்றறியாப் பசும்பொன்னே, மணியே என்று. வந்த அன்பர் புகழ்கின்ற அண்ணல், என்றும் தேற்றறியா மனமதனில் சாந்தி மேவச்

சிலசொல்லும் பேராளன். ஞான மூர்த்தி,

"https://ta.wikisource.org/w/index.php?title=பக்கம்:அன்பு_மாலை.pdf/74&oldid=535595" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது