பக்கம்:அற்புதத் திருவந்தாதி.pdf/30

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


f{} ளாகிய பெருந்தகைமையே யென்பது இனிது புல ஞகும். எ-று. அதுவே-ஆளாதலாகிய ஒன்றையே நினேந் திருத்தலும், துணிதலும், உள்ளத்திற் செறித்தலும் ஆகிய அவ்வுபாயமே. இரண்டாமடியில் அதுவே யென்றது, அவ்வுபாயம் கைவரப்பெறுதற்குரிய மூல காரணமாகிய திருவரு.ே ஈற்றடி யிலுள்ள தகவு என்ப தனே அதுவே என்னும் தனிச் சொல்லுடன் இயைத் துரைக்க, தகவு-திருவருளால் எளிவந்து தோன்றி எல்லாவுயிர்களேயும் உய்வித்தருள வல்ல பெருந் தகைமை. நகவே ஞாலத்துட் புகுந்து நாயேயனேய நமையாண்டதகவேயுடையான்’ என்பது(திருவாசகம். ‘பனிக்கு அணங்கு கண்ணி’ என்ற தொடர்க்கு, குளிர்ச்சி பொருந்திய கார் காலத்தில் மலரும் கொன்றை மலர்மாலே எனவும், கங்கையின் குளிர்ச் சிக்கு வருந்தும் கொன்றை மலர்மாலே எனவும் பொருள் கூறுதலும் உண்டு. ஒள் நுதலின் மேல் ஓர் தனிக்கண் அங்கு வைத்தார் எனப் பிரித்துரைக்க. தகவுடையார் தாமுளரேற் ருரகலஞ்சாரப் புகவிடுதல் பொல்லாது கண் டீர்-மிக வடர ஊர்ந்திடுமா நாகம் ஒருநாள் மலேமகளே ச் சார்ந்திடுமேல் ஏபாவந் தான். (13) இ-ள்: நுமது திருமேனியில் ஊர்ந்து செல்லும் பாம்பானது என்றேனும் ஒருநாள் தும் இடப் பாகக்திலுள்ள மலேமகளாகிய உமாதேவியாரைச் சினந்து அடருமாயின் அந்தோ துன்பமாய் முடியு மன்ருே?(ஆதலால்) காதலால் நும்மைச் சாரும் தகுதி