பக்கம்:ஆண் சிங்கம்.pdf/130

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


வல்லிக்கண்ணன்

கப் பேசும் யுவதி வராமல் நின்றுவிட்ட பிறகே, அவள் என் ப்ொழுதை எப்படிப் போன் மயமாக்கிக் கொண்டிருந்தாள் என்பது புரிந்தது. அவள் வராத தனுல் வெறுமையாகி விட்ட காலம் சுமையாய்க் கன்த்துத் தொங்கியதாகத் தோன்றியது. ஆமா, நீ இனிமேல் வரவிேமாட்டாயா? என்று ஏங்கியது என் உள்ளம்.

மறுநாள் அவன் வந்தாள்-இருட்டறையில் புகும் ஒளிபோல ஒளி வெள்ளத்தில் மினுமினுக்கும் எழில் மலர்போல் திகழ்ந்தாள் அவள் என் உள்ளத்தைத் தாக்குகின்ற ஒரு படையெடுப்புமாதிரி வந்து, அசைந் தாடி, ச்ெயல் புரிந்த உமாவின் பார்வையும் சிரிப் பும் அசைவும் நெளிவும் என்னைக் கிளர்ச்சியுறச் செய்தன. உமா, என்ன மன்னித்து விடு என் றேன். மன்னித்தோம் என்று ஒரு ராணியின் மிடுக்கோடு அவள் சொன்னுள். அருவியெனச் இப்பை அள்ளித் தெளித்தாள். பிறகு, இயல்பான சுபாவத்தோடு பேச்சை எங்கெங்கோ திருப்பி விட் டாள். .

அவளுக்கு என் மீது அளவற்ற அன்பு என்று எனக்குப்புரிந்து விட்டது. எனக்கு அவளிடம் ஆசை ஏற்பட்டிருந்தது. அவளேக் காணமுடியாத நாளெல் லாம் ப்ல்னற்ற நாளே என்றும் பட்டது. στούf வாழ்வைப் ப்ய்னுள்ளதாக, இனிமை நிறைந்ததாக மாற்றுவதற்கு அவள் என் துணைவியாக வேண்டும் என்று என் மனம் ஜபழ் புரியத் தொடங்கியது._ஆவ ளுக்கும் அந்த ஆன்ச இருந்தது. அதை நான் சிறிது சிறித்ாக உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது

ஒரு நாள் உமா ஒய்யாரமாக வந்து நின்ருள். 'இன்று என்னிடம் என்ன புதுமை சேர்ந்திருக்கிறது, சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம் என்ருள். நான் அவளே மேலும் கீழுமாக நோக்கினேன். எனது தாமதத் தையும் மெளனத்தையும் பொறுக்க முடியாதவளாய் அவள் கத்தினுள். ஏ மக்கு கண்ணு கூடத் தெரி யலியா என்ன? என்று கேட்டு, அவள் விரலால் கழுத்தைச் சுட்டினுள். மாம்பிஞ்சுகளைக் கோத்து

1 38