வாகன் டோடோவென்ட்ஸ்
31
திருக்கும். தெற்கத்திய எல்லையற்ற அகண்ட பரப்புகளைக் கண்டு பழகியிருந்த அக் கண்கள் அடிவானத்தின் அமைதியையும் முடிவிலா விரிவையும் தேடுவதுபோல் தோன்றும்.
இதோ ஒன்று கடந்து போகிறது. கீழ்திசை நாட்டின் மணப் பெண்போல் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறது அது. துண்டுதுண்டுக் கண்ணாடிகள், வசந்தகால இன்னோசை என ஒலிக்கும் சின்னஞ்சிறு மணிகள், பட்டுத் துணிகள், மற்றும் பலவித வர்ணங்கள் கொண்ட உல்லன் ஆடைகள் அதை அணி செய்தன.
ஒட்டகக் கூட்டத்தின் முதலாளியின் சொந்த ஒட்டகம் அது. முதலாளி வடக்கே உள்ளே புதிய புதிய நாடுகளைக் காட்டுவதற்காகத் தன் குடும்பத்தையும் தன்னோடு அழைத்து வருவான்.
நெட்டையான ஒட்டகத்தின் முதுகின் மேலே, உயரமாக, அழகுபடுத்தப்பெற்ற டோலி ஒன்று இருக்கிறது. விசித்திரங்கள் கொண்ட பட்டுத் துணித் திரைகளால் மூடுண்ட அது, ஒட்டகத்தின் சீரான அசைவுகளுக்குத் தகுந்தபடி ஆடி அசைகிறது. பெண்களின் முகங்கள், கீழிருந்து மூக்குகள் வரையிலும், மேலிருந்து புருவங்கள் மட்டிலும் மூடப்பட்டிருக்கின்றன; தென்பிராந்தியச் சூரியன்போல் பிரகாசிக்கிற கண்கள் மட்டுமே வெளியே தெரிகின்றன. அவர்கள் ஓயாது எதையாவது தின்றுகொண்டிருக்கிறார்கள். மேலும் கீழுமாக ஏறி இறங்கும் அவர்களது தாடைகளின் அசைவுகள் ஒட்டகத்தின் ஆட்டத்துக்கு இணங்க இயங்குகின்றன. பளிச்சிடும் வர்ணங்களில் அமைந்த சிறிய மெத்தைகள்மீது சாய்ந்துகொண்டு அவர்கள் தின்றவாறு இருக்கின்றார்கள். எங்கள் நகரின் சன்னல்களை, வீட்டுக் கூரைகளை, பெண்களை, ஆண்களை எல்லாம் வேடிக்கையாகப் பார்க்கிறார்கள். கனவு துளும்பும் கண்களை உடைய இந்தப் பாலைவனப் பெண்கள் முடிவேயில்லாமல் ஓட்டகத்தினால் தொட்டிலாட்டப்படுகிறார்கள்; இரவு பகலாக பாபிலோனியப் பிரதேசங்களிலிருந்து ஆசியா மைனரின் நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்கள் வரை தாலாட்டப்படுகிறார்கள்.
✽✽✽
ஒட்டகக் கூட்டத்தில் பரபரப்புக் காணப்படுகிறது. அது எங்கள் நகரிலிருந்து கிளம்பப்போகிறது. ஒட்டகம் எழுந்து நிற்கிறது. குறுகிப்போன வானவளையத்தை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறது. முதலாளியின் நம்பகமான வேலைக்காரன் குட்டை ஏணியை எடுத்து வர விரைகிறான். ஒட்டகத்தின் வயிற்றோடு ஏணி சாய்த்துவைக்கப்படுகிறது. முதலாளி மேலே ஏறுகிறான்; தன் மனைவியின் அருகில் படுத்துக்கொள்கிறான்.
