பக்கம்:திருக்குறள் விளக்கு.pdf/39

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


திருக்குறள் விளக்கு 33 தலைவி: ஆம்; அவர் வராவிட்டால் இந்தக் கண்

தூங்காதுபோல் இருக்கிறது.

(குதிரை வண்டியின் சத்தம்.) தோழி: இதோ அவர் வந்துவிட்டார்போல் இருக் கிறது. நெடுநாளாகப் பிரிந்தவர் வருகிருர். நான் இங்கே தடையாக இருக்கமாட்டேன். நாளைக்கு

வருகிறேன்.

(மாற்றம்.)

(கோழி கூவுகிறது.)

தலைவன் : சிறிது வெளியே போய்விட்டு வருகிறேன். தலைவி: விரைவில் வந்துவிடுங்கள். தலைவன்: மறுபடியும் ஊருக்குப் போய்விடுவேன்

என்ரு நினைக்கிருய்? (சிரிப்பு)

(செருப்பின் ஒசை - தொடர்ந்து

காற்சிலம்பின் ஒசை.) தலவி : வா, வா தோழி! அவர் வந்துவிட்டார்,

தெரியுமோ? தோழி: அதுதான் நேற்றே தெரியுமே! இப்போது எவ்வளவு பூரிப்புடன் இருக்கிருய் தெரியுமா ?........ இதென்ன உன் கண் கலக்கம் மட்டும் போகவில்லையே! - தலைவி : அதற்கு என்ன செய்வேன்? இரவெல்லாம்

தூக்கம் இல்லை. - - தோழி: என்னடி இது? அவர் வராதபோது இரவு முழுவதும் தூக்கமில்லை யென்ருய். கவலைப் பட்டதல்ை தூங்காமல் இருக்க நியாயம் உண்டு. இப்போதுதான் அவர் வந்துவிட்டாரே! உனக்கு என்ன கவலை ?

தி.வி.-3