பக்கம்:திருக்குறள் விளக்கு.pdf/47

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இந்த பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை


திருக்குறள் விளக்கு 41.

அணிந்திருந்தார்கள். அதனுல் ஏமாந்து போனேன். இம் மேதகவே பூண்டார் இருவர் முன் போயினரோ? ஆண் குரல் அம்மா, பெரும்பற்றப் புலியூராகிய தில்லையில் நின்று என்னை ஆண்டுகொண்ட சிவ பெருமானுக்குரிய மலையிலே உள்ள சிங்கத்தைப் போன்ற ஒரு கட்டிளங்காளையை நான் கண்டேன். செவிலி: கண்டீர்களா? பிறகு.? ஆடவன் : அந்தக் கட்டிளங்காளைக்குப் பக்கத்தில்... செவிலி : என்ன தயங்குகிறீர்கள்? சொல்லுங்கள். ஆடவன் : எனக்குத் தெரியாது. இதோ இவள் சொல்வாள்.-துரண்டா விளக்குப் போன்ற என் அன்பே, அம்மா சொல்வதைக் கேட்டாயா? என்ன கேட்கிருள் தெரிகிறதா ?

(மாற்றம்.1 X- - குரல் அ; இதோடு பாட்டு முடிகிறது. பாவம்! செவிலி தன் மகள் போனளா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலோடு நின்ருள். அந்த ஆடவனே. அதைச் சொல்லவில்லை. தன் காதலியைச் சொல் லும்படி குறிப்பித்து விட்டான். - - குரல் ஆ: அப்படி என்ருல் ? . . . . . . . குரல் அ; திருவள்ளுவர் சொல்வார். வேறு குரல்: (பாடுகிறது.) - - - பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்ருேர்க்கு அறன் ஒன்ருே ஆன்ற ஒழுக்கு." - . .

1. குறள், 148.