சுவைபருகும் வேட்கைபற்றியே என்று குமரகுருபர் சுவாமிகள் தாம் இயற்றிய மதுரைக்கலம்பகத்தில்- தடாதக தேவியென்றோருபேர் தரிக்கவந்ததுவும் தனிமுதல் ஒரு நீ செளந்தரமாறனானதுவும், குமரவேள் வழுதி உக்கிரன் எனப் பேர் கொண்டதுங் தண்டமிழ் மதுரம் கூட்டு எழுந்த வேட்கையா லெனிலிக் கொழி தமிழ்ப் பெருமை யாாறி வார்' என மிக அருமையாகப் பாராட்டியுள்ளார். கூடல் புரந்தொருகாற் கூடற் புலவரெதிர் பாடலறிவித்து லற விதத படை வேளம்-என்பது தமிழ்விடுதாது.
3. முருகர் உருத்திரசன்மராய்ச் சங்கப் புலவர்களுடைய கலாம் தீர்த்துத் தமிழாராய்ந்த லீலை i.சங்கப் புலவர்கள் தமிழ் ஆராய்ந்திருந்த காலத்துச் சிவ பெருமான் அளிகத்த இறையனார் அகப்பொருள் ' என்னும் நாலுக்குச் சங்கத்திருந்த ஒவ்வொரு புலவரும் தமக்குக் தோன்றியவாறே பொருள் கண்டனர். கண்டபின் தாம் தாம் யியற்றிய உரையே செம்மை உரை என்று வாதிட்டனர். தமக்குள் கலாம் தீரவேண்டி ஆலவா யடிகளைப் பணிந்து இறைவனே! எவ்வுரை மெய்யுரை எற அறியுங் திறமில்லேம். நீயே உதவுதி எனப் புலவர்கள் வேண்டச் சிவபிரானும் வித்வகோலத்துடன் தோன்றி, இவ்வூரில் நம்முடைய பக்தன், வணிகன், உப்பூர்கிழார் மகன், ஊமன், பாலன், உவமையில் ஞானி , அவன் நாமம் உருத்திர சன்மன், அவன் திறம் உரைப்பின் வென்றிச் சரவண குகனே ஆகும்; நீங்கள் கண்ட உரை எலாம் அவன் முன்பு கூறுவீராக; அவன் எவ்வுரையைக் கைக் கொள்ளுகின்றனனே. அதுவே உண்மை உரையாம்' எனத் கிருவாய் மலர்ந்தனர். ஊமைப் பிள்ளையரயிற்றே ஊமன் எங்ஙன் மெய்யுரை எனத்
