தெரிவிக்கும் எனப்புலவர்கள் வினவ,இறைவனும் 'அவ்வூமன் செந்தமிழ் தேர் செட்டி, அவ்வூமனுக்கு யாதொரு உரையைக் கேட்டால், தோன்றிய புளக மெய்யும், துளிபடு கண்ணும் உண்டோ அவ்வுரையே உரை, மற்றவை உரை யன்று நீங்கள் இகல வேண்டாம் எனக் குறி மறைந்தருளினார். புலவர்களும் அவ்வூமனைச் சிறப்பெடும் அழைத்துச் சின்னாதனத் திருத்தி, தூயதீபாதி நல்கி தாரைத்த உரையெலாம் அவன் முன்பு உரைத்தார்கள். ஊமனோ மகிழ்ந்தான். சிலர் சொல்லாழ்ச்சியை; மகிழ்ந்தான் சிலர் பொருளை; இகழ்ந்தான் சிலர் சொல்வைப்பினை; இகழ்ந்தான் சிலர் பொருளைப் பின்னர் வளமுறு கீரன், தரைபுகழ் தரை புகழ் கபிலன். மாசறு பரணன்-இம்மூவர் உரையைக் கேட்டலும் ஊமன் பெருவிருப்பெயர் புளகிதமெய்யும் துளிபடு கண்ணும் பொருந்தினன் இத்திரு விளையாடலைக் கண்ட யாவரும் மெய்யுரை பெற்றாம் என மகிழ்ந்தனர்; ஆவலாய்ப் பெருமான் ஆடலை வியந்தனர்; ஊமனாய் வீற்றிருந்த, அருந்தமிழ்ச் செட்டயாஞ் செட்டி இலகிய மயின்மீ தறுமுகத்தோடும் இனியபன் னிருகரத்தோடும் புலவர்கண் டிறைஞ்ச அருளினால் விளங்கி்ப் போயினான் முருகபிரான் செய்த இத்திருவிளையாடைத் தமிழ் நூல்கள் எல்லாம் மிகப் பாராட்டிக் கூறும். நக்கீரரே நூலறி புலவ , பலர் புகழ் நன்மொழிப் புலவரேதே - என முருகபிரானை பாராட்டுவர்.
(1) “ மணிக்கா லறிஞர் பெருங்குடித் தோன்றி இறையோன் பொருட்குப் பரணர் முதல் கேட்கப் பெருந்தமிழ் விரித்த அருந்தமிழ்ப் புலவனும் பாய்பா ரறிய நீயே ஆதலின்-' என்பது கல்லாடம்-முருகர் துதி
