பக்கம்:முருகவேள் பன்னிரு திருமுறை-2.pdf/701

விக்கிமூலம் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search
இப்பக்கம் மெய்ப்பு பார்க்கப்படவில்லை

142 முருகவேள் திருமுறை 17ஆம் திருமுறை 712. கழல் பெற் தானத் தானத் தானத் தானத் தானத் தானத் தனதான தோடப் பாமற் றோய்தப் பாணிச் ஆழ்துற் றார்துற் t றழுவாருந்: துாரப் போகக் கோரப் பாரச் சூலப் штёғ&# சமனாரும், பாடைக் கூடத் தீயிற் றேறிப் பாழ்பட் டேபட் டழியாதே. பாசத் தேனைத் தேதற்றார்பொற் LLIT தேவைத் ள்வாயே! # ஆடற் ు டோடத் Xதோயத் தரு தார்ச் சிறிப் பொரும்வேலா. Oஆனைச் சேனைக் கானிற் றேனுக் காரத் தாரைத் தரும்வீரா, *கூடற் பாடிக் கோவைப் பாவைக் கூடப் பாடித் திரிவோனே. கோலச் சாலிச் சோலைச் சீலக் கோடைத் தேவப் பெருமாளே.(6)

  • தோய்தற் பணி தோய்தப் பாணி என வந்துளதுபோலும், t இது ஒருவர் இறந்துபோக மாதர்கள் சுற்றி உட்கார்ந்து ஒருவர் தோள்ம்ேல்ே ஒருவர் கைகோத்து அழுகின்ற வழக்கத்தைக் குறிக்கின்றது.

f ஆடல் போர் திவாகரம். xதோயம் - சமுத்திரம் O தேவசேனைக்கு முத்துமாலையும், வள்ளிக்குக் கடப்ப மலர் மாலையும் முருகவேள் தந்தனர் போலும்

  • கூடற்பாடி - மதுரைநகர் - கோவை (ஆலவாய்ச் சொக்கரை) பாவை (அங்கயற்கண்ணியுடன்) கூடப்பாடின பாட்டு; இது.

" மங்கையர்க் கரசி வளவர்கோன் பாவை வரிவளைக் கைம்மட மானி பங்கயச் செல்வி பாண்டி மாதேவி பணி செய்து நாடொறும் பரவப் பொங்கழல் உருவன் பூத நாயகன்நால் வேதமும் பொருள்களும் அருளி அங்கயற் கண்ணி தன்னொடும் அமர்ந்த ஆலவா யாவதும் இதுவே" - சம்பந்தர் 3-120.1. என வரும் தேவாரப் பாடலைக் குறிக்கின்றது.