மெய்யறம் (1917)/அரும்பதவுரை

by வ. உ. சிதம்பரம் பிள்ளை

அரும்பதவுரை.

சூத்திரம். பதம். உரை.

சூத்திரம். பதம். உரை.

|- |- |-

|-

|-

|-

	சிறப்புப்பாயிரம்.	௧௬	மடன் - மடமை.
௧	வையம்ஓர் - உலகம் அறிந்த,	௧௬	மடி - சோம்பல்,
௪	நுதலியது - (இந்நூல் கூறக்)	௧௭	நவிலும் - சொல்லும்.
	கருதியது,	௨௬	ஆம். துணை-இயையும் உதவி,
௮	ஆன்ற- (கல்விகேள்விகளால்)	௨௯	அமைந்து - அடங்கி,
	நிறைந்த	௩0	இயைந்தவர்-பொருந்தியவர்.
௮	மாதேவன் - வித்வான் மகா	௩௩	செறிவாய்-இடையீடில்லாமல்,
	தேவ முதலியார்.	௩௪	பகுத்தறியுயிர் - மனிதர்.
	பாயிரம்.	௩௬	உள்ளல் - நினைத்தல்.
௩	கற்றுரைத் தாற்றுவோன் -	௩௭	உள்ளியாங்கு - நினைத்த
	(தான்) கற்று (ப் பிறர்க்கு)		வண்ணம்.
	உரைத்து (அறத்தைச்)	௩௬	நடுவு - நீதி.
	செய்வோன்.	௩௬	ஓர்ந்து - அறிந்து,
௪	நுவல்திறன் - சொல்லும்	௪0	நிலை - தன்மை.
	முறை.	௪௧	தொடர்பு - சேர்க்கை.
௫	மெய் - கடவுள்.	௪௨	சிதைக்கும் - கொல்லும்,
௮	புரிந்தனன் - இயற்றினேன்.		வருத்தும்.
	நூல்.	௪௩	வவ்வும் - கவரும்.
௧	மாண் - சிறப்பு.	௪௩	மாக்கள் - இழிமக்கள்.
௪	வரை நிலை - நீக்கப்படுதல்	௪௪	துணைவர்-உயிர்த்துணைவர்.
௬	கடன் - கடமை.	௪௪	மா இனத்தர்-மிருகக் கூட்
௬	நன்று - அறம்.		டத்தினர்.
௫	ஆதி - கடவுள்,	௪௬	புரைவளர்-குற்றத்தை
௧௧	உறும் - பொருந்தும்.		வளர்க்கும்.
௧௪	சேருவ-பொருந்துவன.	௪௭	கயவர் - கீழ்மக்கள்.
௧௫	கணுகுவ - பொருந்துவன	௪௮	பசு-உயிர் ; ஜீவன்.
௪௮	பதி-இறை; சிவன்.	௧0௮	அழும்நோய்-கண்ணீர்
௫௫	மன்னி-பொருந்தி,		பெருகச் செய்யும் பிணி.
௬௨	இருபாலாரும்-ஆடவரும்	௧௧0	கூற்றம்-எமன்.
	மகளிரும்.	௧௧௧	அரித்த-தின்ற,
௯௫	அறிதிறன்-உணரும்வலி	௧௧௪	அரி-சிங்கம்.
	மை.	௧௧௭	மக்களூன்-மனித மாமிசம்.
௬௭	மகார்-மக்கள்.	௧௧௭	மறி-ஆடு.
௬௮	செறிந்திட-உள்ளத்தில்	௧௧௮	பொறி- மெய், வாய், கண்
	அமைய.		மூக்கு, செவி.
௬௯	வல்லுநர்-வல்லவர்.	௧௩௮	கவறு-சூதாடுகருவி.
௭௧	தலைப்படும்-முதன்மை	௧௪0	கவறு உருள்களம்-சூதாடும்
	யுறும்.		இடம்
௭௩	தொகுதி-கூட்டம்.	௧௪௩	ஏற்றம்-உயர்வு.
௭௪	அறிவுஉரன்-அறிவின் சக்தி.	௧௪௪	பரந்து-பல இடங்க
௭௬	தனு-கருவி,		ளுக்குச்சென்று இரந்து.
௭௭	மெய்முதலிய-ஐம்பொறி	௧௫௮	வழங்கும்-கொடுக்கும்.
	கள்.	௧௬௧	நிகழாதது-நடக்காதது,
௮0	உய்ப்பது-செலுத்துவது.	௧௬௧	நிகழ்த்துதல்-சொல்லு
௮௧	முத்தொழில்-ஆக்கல்,		தல்.
	அளித்தல், அழித்தல்.	௧௬௪	வாயில்-வழிகள்.
௮௧	அறன்-புண்ணியம்.	௧௭0	ஒரீ இயவர்-நீக்கியவர்.
௮௧	மறன்-பாவம்.	௧௭௪	பொருபகை-அமர் செய்
௬0	எணும்-எண்ணும்-நினைக்		யும் விரோதிகள்.
	கும்.	௧௭௮	புன்மை-இழிவு.
௯௪	உரன்-வலிமை.	௧௭௯	பொன்றல்-இறத்தல்.
௯௪	வரன்-கணவன்.	௧௮0	அடி-வேர்
௯௬	வளி-வாதம்.	௧௮௮	நயன்-இன்பம்.
௯௬	அனல்-பித்தம்.	௧௮௧	பதடி-மனிதப்பதர்.
௯௬	நீர்-சிலேத்துமம்.	௧௯௨	இழுக்காறு-குற்ற நெறி,
௯௭	மறுத்து-குறைத்து.	௧௯௬	சிறுமை-துன்பம்.
௯௮	சிலம்பம்-சிலம்பவரிசை.	௧௯௭	கீழ்-கீழ்மக்கள்.
௯௮	மெய்ப்பயிற்சி-தேகாப்பி	௧௯௭	வழுக்காறு-வழுக்கு
	யாசம்.		கின்ற நெறி.
௧00	வளைந்திட.-வேலைசெய்ய.	௧௯௮	இலங்குதல்-நிலவுதல்
௧0௧	நிலை-உடல்,	௨0௮	தாய்மொழி-சுயபாஷை.
௧0௫	படும்-இறக்கும்.	௨௧௧	மெய்யுறுப்பு-சரீர அவய
௧0௮	தொழுநோய்-பெருவி		வம்
	யாதி.	௨௧௭	நடை-ஒழுங்கு
௨௧௬	உரு-வேடம்.	௩0௪	வேளாண்மை-பரோப
௨௨௨	அமைவுற-பொருந்த.		காரம்.
௨௩௪	உற்றுழி-துன்பம் உற்ற	௩0௬	இல்நிலை-கிருக ஆசிரமம்.
	இடத்து	௩௧௨	எதிர் எதிர் வழி-(ஒன்ற
௨௩௧	மிகை-குற்றம்.		ற்கொன்று) எதிராக
௨௪௧	நடுவுள்-அளவுள்; எல்லை		இருக்கும் இரண்டு
	யுள்.		வழிகள்.
௨௪௩	நடுவு-நடுவு நிலைமை.	௩௧௩	மட்டம் மேலளவு.
௨௪௮	இகந்தார்-நீங்கியவர்.	௩௧௪	சதுரம்-நீளமும் அகலமும்
௨௫௧	புலம்-விஷயம்-ஸப்தம்,		பெருக்கக் கண்ட
	ஸ்பரிஸம், ரூபம், ரஸம்,		தொகை.
	கந்தம்.	௩௧௫	மேல்-மேலுள்ள.
௨௬௫	ஒன்றாக்கல்-ஒத்திருக்கச்	௩௧௬	வளி-காற்று
	செய்தல்.	௩௧௬	அனல்-தீ
௨௭௧	ஒரீஇ-விலக்கி.	௩௧௬	நீர்-வெள்ளம்.
௨௭௨	அற்றம்-இறுதி; அழிவு.	௩௧௬	மா-மிருகம்.
௨௭௬	ஆவன-நன்மை பயக்கும்	௩௧௭	ஒளி-சூரிய வெளிச்சம்.
	வினைகள்.	௩௧௭	பகுத்திடல்-பிரித்திடுக.
௨௭௭	எளியவா-கேட்போர்	௩௧௯	நில அறை-நிலக்கீழ் அறை.
	அறியத்தக்க சொற்களாக.	௩௧௯	மேல்-மேல் வீடு.
௨௭௭	செல-கேட்போர் உள்	௩௨0	தரு-மரம்
	ளத்தில் புகும்படி.	௩௨௭	குடிமை-நற்குடிப் பிறப்பு.
௨௭௭	அரியவை-(பிறர்சொல்	௩௨௭	தூய்மை-மனசுத்தம், வா
	லும்) எளிதில் அறிய		க்குசுத்தம், காயசுத்தம்.
	முடியாத சொற்களை	௩௨௯	பருவம்-வயது.
௨௮0	எதிரதா-வருமுன்னர்.	.௩௩0	வரவு-வரும்பொருள்.
௨௮௫	உயிர்க்கும்-சுவாசமிடும்,	௩௩௯	இயற்றுவ-செய்யும் கரு
௨௮௬	ஊறு-இடையூறு.		மங்கள்..
௨௯௩	முதுகிட-முதுகுகாட்ட	௩௪௨	அகப்பொருள்-அகப்பொ
	- தோற்க.		ருள் நூல்,
௨௯௭	ஆற்றின்-வழியில்.	௩௪௭	நிமித்தம்-காரணம்.
௨௯௮	கொடு-கொண்டு.	௩௫0	மெய்யிணைதல்-கடவுளை
௨௯௯	தாழ்ப்பினும்-தாமதப்		அடைதல்.
	படினும்.	௩௫௬	அடும்-கொல்லும்.
௩00	விரி-விரிவு.	௩௬௯	அவனியில்-உலகத்தில்
௩0௨	எதிர்பால்-ஆணுக்கு	௩௭௧	துணை-மனைவி,
	ப்பெண்ணும், பெண்ணு	௩௭௩	முழுமகன்-அறிவிலி.
	க்கு ஆணும்.	௩௭௭	நிறை-கற்பு.
௩௯௨	பொறி-ஐம்பொறிகள்.	௪௬௭	தாழ்த்தியே-குறைத்தே.
௩௯௩	இகம்-உலகம்.	௪௬௮	இறந்து-அளவு கடந்து.
௩௯௩	பரம்-கடவுள்.	௪௬௮	படுவர்-அழிவர்.
௪00	பிழையாது-தவறாது.	௪௭0	ஈட்டுவர்-சேகரிப்பர்.
௪0௧	ஏதம்-குற்றம்; நஷ்டம்.	௪௭௬	எச்சம்-புகழ்
௪0௧	ஊதியம்-குணம்; இலாபம்.	௪௮0	நிச்சலும்-தினமும்.
௪0௨	கா தன்மை-காதலிக்கும்	௪௮௨	நகின்-சிரித்தால்.
	தன்மை.	௪௯௩	அரில்-குற்றம்.
௪0௬	புனை-தளை-விலங்கு.	௫00	செற்று-கோபித்து.
௪0௮	களித்தற்று-கள்குடித்	௫0௮	பயிற்றல்-பழக்கல்.
	ததுபோலும்.	௫0௯	அழுக்கு-மாசு; பொறாமை.
௪0௯	அவை-சபை,	௫௧௪	தகையர்-தகுதி யுடைய
௪௧௨	ஒண்மை-அறிவு.		வர்.
௪௧௩	இவறல்-உலோபம் செய்	௫௧௯	பற்றலர்-பகைவர்.
	தல்.	௫௨௪	மருந்து-அமிழ்தம்.
௪௧௬	மறை-இரகசியம்.	௫௨௫	காப்பு-பாதரட்சை முத
௪௧௬	மிறை-துன்பம்.		லியன.
௪௧௭	இழுக்கல்-தவறுதல்.	௫௩0	செல்வுழி-போகும் பொ
௪௨௫	படுபொருள்-வளர்பொ		ழுது.
	ருள்.	௫௩0	உள்ளிட-(பிரிவை நினை
௪௨௬	உறுவது-வரும்வேலை.		ந்து) வருந்த
௪௩௩	இறவு-குற்றம்.	௫௩௧	துஞ்சிய-இறந்த.
௪௪௩	ஒன்னார்-பகைவர்.	௫௫௨	ஆர்வலர்-அன்பு செய்யப்
௪௪௭	சோலைநீர்-சோலையினுள்		பட்டவர்.
	ள ஊற்றுநீர்,	௫௫௩	தவல்-கெடுதல்,
௪௪௮	இளம்பகல்-பகல் பத்து	௫௬௮	ஒறுத்தார்-பதில் தீங்கு
	நாழிகை.		செய்தார்.
௪௪௯	யாமம்-இரவில் நடுப்
	பத்து நாழிகை.	௫௭௨	முதல்-வேர்.
௪௫௧	அயர்வு-களைப்பு.	௫௭௫	அறவோர்-அறம்புரி
௪௫௩	சுழுத்தி-கனவற்ற கடும்		வோர்.
	உறக்கம்.	௫௭௬	துவ்வார்-வறிஞர்.
௪௫௬	மெய்த்தொழில்-உடலு	௫௭௮	நன்மை-சுபகாரியம்.
	றுப்புக்களாற் செய்யப்	௫௭௮	தீமை-அசுபகாரியம்.
	படும் தொழில்.	௫௮0	ஆணை-கட்டளை.
௪௬௨	அங்குரம்-முளை.	௬0௪	சூழ்ச்சி-அறிஞரோடெண்
௪௬௬	மெய்த்திறம்-உண்மை		ணுதல்.
	யான வலி.	௬0௬	உரை-புகழ்.
௬௨0	உணர்ச்சி-ஒருமைப்பட்ட	௭௨0	உளம் கொள-மனம் திருப்
	உணர்வு.		தியடைய.
௬௨௩	உற்றன-பொருந்தியன.	௭௨௨	மெய்-உண்மை.
௬௪0	சீர்-பொருத்தம்.	௭௨௩	செவிச்சொல்-பிறன்
௬௪௨	செம்மை-நடுவு நிலைமை.		செவியிற் சொல்லுதல்.
௬௪௬	தவாவினை-கெடாவினை	௭௨௩	அயல்நகை-பிறன் முகம்
	(அறம்).		நோக்கி நகுதல்,
௬௪௭	பொது-கணிதமும் பா	௭௨௫	அமையம்-சமையம்.
	ஷையும்.	௭௨௬	விழைபவற்றை-விரும்பு
௬௪௭	சிறப்பு-மற்றையன		வனவற்றை,
	(பொருள் முதலியன).	௭௨௭	ஐயுறாவகை-சந்தேகியாத
௬௬௧	வினைஞர்-வினைசெய்வோர்.		வாறு.
௬௬௨	கடாஅ-(பார்த்தோர்)	௭௨௭	யாங்கணும்-எவ்விடத்தும்.
	ஐயப்படாத.	௭௩௧	கூறு-பிரிவு.
௬௬௩	சிதைப்பினும்-வதைப்	௭௩௮	முதுவர்-அறிஞர்.
	பினும்.	௭௪0	சொல்-சொல்லி வைத்த.
௬௬௩	உகாமை-வெளிவிடாமை.	௭௪௪	நன்றுறல்-நன்மையடை
௬௬௬	கொற்றம்-செல்வம்.		தல்.
௬௬௯	அயிராது-சந்தேகியாது.	௭௪௭	உடன்படல்-ஒத்துக்
௬௭௪	புணர்வு-இல்லாளோடு		கொள்ளுக.
	கூடிவாழும் வாழ்க்கை.	௭௫௧	நாடுவ-விரும்பும் பொருள்
௬௭௪	ஒழிவு-வீடு.		கள்.
௬௮௨	அமைத்து-முடித்து;	௭௫௨	மருவிய-பொருந்திய
	செய்து.		வை.
௬௮௯	பட்டி-விக்கிரமாதித்த	௭௫௪	உணா-உணவு.
	னது மந்திரி. [தன்.	௭௫௯	அயல்-பக்கத்துள்ள.
௬௯0	விக்கிரமன்-விக்கிரமாதித்	௭௬௧	அமைதல்-நிரம்பியிருத்
௬௯௫	ஒன்றும்-பொருந்தும்.		தல்.
௭0௧	பாடு-பெருமை.	௭௬௨	ஒக்க-சரியாக.
௭0௮	உள்உட்க-உள்ளம் நடுங்க.	௭௬௬	உறுபசி-மிக்க பசி.
௭0௮	மேல்நகை-வெளியில் மாத்	௭௬௬	அரும்பிணி-நீங்காதபிணி.
	திரம் சிரித்தல்.	௭௬௬	செறுபகை-அழிவு செய்
௭0௯	சலவருள்-வஞ்சகருள்.		யும் பகைவர்.
௭௧0	எண்பதம்-காட்சிக்கு எளி	௭௬௭	சீர்-புகழ்.
	யனாயிருக்குந் தன்மை.	௭௬௯	தகை-பெருந்தன்மை.
௭௧௨	திறை-கப்பம்.	௭௭0	மெய்யறிவு-கடவுள் ஞா
௭௧௩	இளையா-பின்னிடாத.		னம்.
௭௧௯	விலை-போர்.	௭௭0	அமைந்து-நிரம்பி.
௭௭௭	அருநிலம்-பகைவரைக்	௮௯௪	சீர்-பட்டம் முதலியன.
	கொல்லும் கருவிகள் மு	௮௯௪	பரிசில்-வெகுமதி.
	தலிய வற்றைக் கொண்	௮௯௭	கூற்றையும்-எமனையும்.
	டுள்ள நிலம்.	௮௯௭	ஆற்றல்-வல்லமை.
௭௮௭	அகநெறி-நிலக்கீழ்வழி.	௮௯௮	இழைத்தது-செய்தசபத
௭௯0	பொறி-கொல்கருவி.	௮௯௮	இகவாது-தவறாது. [ம்.
௭௯௨	வலப்படை-வல்லமையு	௯0௪	இடித்துக்கூறல்-புத்தி
	ள்ள படை.		கூறல்.
௭௯௫	கரவு-காட்சிக்குப் புலப்	௯0௫	புணர்ச்சி-சேர்க்கை.
	படாத படுகுழி முதலி	௯0௫	பழகுதல்-இடை இடை
	யன.		யே கூடல்.
௮௧௭	நடை-ஒழுக்கம்.	௯0௫	உணர்ச்சி-ஒரே வித
௮௧௮	அலக்கண்-துன்பம்.		உணர்வு.
௮௧௯	உழந்து-வருந்தி.	௯௧௧	கிழமை-உரிமை.
௮௨0	அழியாது-ங்காகாது.	௯௧௯	விழையார்-பகைவர்.
௮௨௧	விளையுள்-விளைபொருள்.	௯௨0	புதுமையில்-கண்டமாத்
௮௨௩	கிழவர்-உடையவர்.		திரத்தில்.
௮௨௪	காடு-அடர்ந்த செடி	௯௨௧	ஆகா-விலக்கவேண்டிய
	முதலியன.	௯௨௩	உறுவதே-தமக்கு வரு
௮௪௬	மேம்பட-மேன்மையுற.		வதையே.
௮௫௧	படுத்தல்-கொல்லுதல்.	௯௨௧	தூக்கும்-ஆராயும்; நோக்
௮௫௫	மெய்யியல்-கடவுட்டன்		கும்.
	மை.	௯௨௫	ஒல்லும்-செய்ய முடியும்.
௮௫௮	உழல்வர்-வருந்துவர்.	௯௨௫	உஞற்றா-செய்யாத.
௮௫௯	பிணக்குற்று-சண்டை	௯௩0	நடர் -பொய்யர்.
	யிட்டு.	௯௩௫	எதிர் உணர்வு-மாறுபட்ட
௮௭௩	பயப்பொருள் பயன் தரும்		உணர்ச்சி.
	பொருள்.	௯௩௫	இறுகுஉளம்-பற்றுள்ளம்;
௮௭௫	எரி-தீ.		உலோபம்.
௮௭௫	கூர்-கூர்மை.	௯௩௭	தட்பம்-குளிர்ச்சி-கருணை.
௮௮௪	மறத்தினர்-வீரத்தை	௯௩௮	தகல்-தகுதி.
	யுடையவர்.	௯௪௩	அறைப-சொல்வர்.
௮௮௫	மா-யானை.	௯௪௮	விடுப்பதோ-விட்டு விடு
௮௮௫	பரி-குதிரை.		வதோ.
௮௮௬	அறைப்படுத்து-நிலக்கீழ்	௯௫௧	அடல்-வெல்லுதல்.
	வழி செய்து,	௯௬0	மேய்வார்-(அரியவற்
௮௮௭	கலங்கள்-கப்பல்கள்.		றைக்) கவர்வார்.
௮௯௩	வேதனம்-சம்பளம்.	௯௬௯	மைந்து-வலி.
௯௬௯	தலையழித்தல்-நெருங்கி	௧0௯௯	ஆறு அறிவினர்-ஐம்
	யழித்தல்.		பொறி யறிவுகளையும்
௯௭௫	மாண்டார்-மாட்சிமைப்		பகுத்தறிவையும்
	பட்டார்.		கொண்டுள்ள மனிதர்.
௯௮௭	தூங்காது-தாமதியாது.	௧௧0௩	அளிப்பவர்-இரட்சிப்ப
௯௯௧	கூகை-கோட்டான்.		வர்.
௯௯௮	கூம்பும்-அடங்கியிருக்	௧௧0௬	முகை-அரும்பு.
	கும்.	௧௧0௬	அனர்-போன்றவர்.
௯௯௯	அடர்க்கும்-கொல்ல எழும்.	௧௧௧௨	போன்ம்-போலும்.
௧00௨	முதல்நிலம்-குறிஞ்சி.	௧௧௧௭	உகுத்தவர்-சிந்தியவர்;
௧00௫	முரண்-வலி.		விடுத்தவர்.
க00எ	மலையரண்-மலை மீதுள்ள	௧௧௧௮	ஊறு-துன்பம்.
	கோட்டை.	௧௧௨௨	ஆசினர்-குற்றம் புரிப
க00அ	உறுபகை-பெரும்பகை		வர்.
	வர்.	௧௧௨௬	கரவினில்-மறைவில்.
௧0௧௧	ஆற்றா-நிகராகா.	௧௧௩௩	இயற்கு-தன்மைக்கு.
௧0௧௩	உயின்-பிழைப்பின்.	௧௧௩௬	தெறுதலின்-கொல்லு
௧0௩௧	முறை-நியாயம்.		தலின்.
௧0௩௨	அடாது-கொல்லாது.	௧௧௪௮	நிரயம்-நரகம்.
௧0௩௨	தலை-சிறப்பு.	௧௧௪௮	கழி-மிக.
௧0௬௬	அடிமுதல்-மூலதனம்.	௧௧௫௧	ஆடி-கண்ணாடி.
௧0௭௧	இறை-இறைப்பணம்.	௧௧௬0	அடுதல்-கொல்லுதல்.
௧0௭௧	இறை-அரசன்.	௧௧௬0	தகுதி-நீதி.
௧0௭௪	இறைகொள-இறைப்	௧௧௬௪	இந்தியம்-ஐம்பொறி.
	பணம் வசூலிக்க.	௧௧௬௬	குறளை-புறங்கூறல்.
௧0௭௪	நடுவு உதவிட-நீதிவழ	௧௧௬௯	பின்றைநாள்-பின் வரும்
	ங்க.		நாள்.
௧0௭௫	ஓம்பலை-காப்பை.	௧௧௭0	உற்ற-துன்பமடைந்த.
௧0௮௧	கடிவது-களைவது.	௧௧௭0	உறுத்தும்-வருத்தும்.
௧0௮௬	நவை-குற்றம்.	௧௧௭௮	சமன்-எமன்.
௧0௯௧	அறுக்கும்-நீக்கும்.	௧௨0௧	கரி-சாக்ஷியம்.
௧0௯௩	ஆற்றுதல்-செய்தல்.	௧௨௧௧	அடங்கிய-புலப்படாத.
௧0௯௪	துப்புரவு-உணவுமுதலி	௧௨௩௮	ஆணவம்-அகங்காரம்.
	யன.	௧௨௫0	ஆற்றி-செய்து.

அரும்பதவுரை முற்றிற்று.